Lotte de Leeuw heeft geen plan B meer. Na jaren in de keukens van Parijs en Londen zet ze alles op één kaart: een eigen patisserie, in het oude pandje aan het Singelhofje. Onder de eeuwenoude lindeboom op het plein hoopt ze eindelijk de plek te vinden waar ze bij hoort.

Het hofje neemt haar op — de buren met hun eigenaardigheden, de kat die alleen bij háár op schoot springt, de geur van macarons en bonbons die ’s ochtends door de steegjes trekt. Maar wanneer een vriendelijke onbekende steeds vaker opduikt met vragen over het pand, beseft Lotte dat er meer op het spel staat dan haar eigen nieuwe begin. De lindeboom, het hofje, misschien wel alles wat ze net heeft opgebouwd — het dreigt te verdwijnen voor een handtekening onder een bouwvergunning.

Tussen het kneden van deeg en het redden van een eeuwenoude boom door, is er Daan — de journalist van boven de galerie, die drie keer per dag toevallig langskomt voor koffie. Wat begint als beleefde belangstelling, wordt iets wat Lotte niet had verwacht en niet meer kwijt wil.

De Zoete Traan is een verhaal over opnieuw beginnen, over een gemeenschap die voor elkaar opkomt, en over de ontdekking dat thuis niet altijd een plek is — soms is het een gevoel dat je zelf mag bakken.